bʰreu̯H-
verb · to burst, break down
Attested in Balto-Slavic, Germanic
Reconstructions in Rix et al. (2001)
bʰreu̯H- (verb)		burst, break down
| Language | Reflex | Gloss | Grammar |
|---|---|---|---|
| Lithuanian | briáujuos | eindringen | R(e)-i̯e-present |
| Lithuanian | briáutis | eindringen | R(e)-i̯e-present |
| Old Norse | brjóta | brechen | de-present |
| Old Norse | brjóta | brechen | de-present |